“We hebben ons in Rotterdam veel te lang afzijdig gehouden van mensen met wie het niet goed ging. Door mensen met rust te laten, verslonzen ze. Dat is geen menslievendheid, niemand is daarmee geholpen. Mensen in een uitkering moet je aanpakken, zij moeten aan de slag. Niet vanwege de uitkering of het geld, maar omdat het voor de mensen zélf veel beter is. En niet alleen voor hen, maar ook vanwege alle andere problemen die zij voor andere mensen kunnen veroorzaken.

Bij Wmo Radar willen we betekenis geven aan iemands leven. Je moet ’s ochtends ergens voor op willen staan. Ik zie een nieuwe samenleving voor me, waarin we weer voor elkaar zorgen. Juist door mensen uit hun comfortzone te halen, niet door hen met rust te laten.

In Rotterdam hebben we natuurlijk de tegenprestatie. Als je een uitkering krijgt, dan moet daar iets tegenover staan. We helpen mensen daarbij en gaan uit van iemands kracht, wat iemand zelf kan. We zitten er strak op, maar we zien dat het werkt. Mensen stralen weer wanneer ze een zinvolle dag hebben gehad. Wij bieden het perspectief dat iemand er weer bij hoort. En ook ambtenaren gaan mensen weer anders zien. Cliënten worden weer mensen met een verhaal, in plaats van een anoniem nummer.

In Nederland hebben we de nijging om een heel systeem te bouwen omdat in één geval iets fout is gegaan. Wat mij betreft concentreren we ons op de 80 procent waarbij het wel werkt en stoppen we daar alle energie in.

Doordat we in veel Rotterdamse gebieden werkzaam zijn, kunnen we ook goedkoper werken. We beheren bijvoorbeeld Huizen van de Wijk, dat moet door vrijwilligers gebeuren tegenwoordig. Maar we moeten mensen ook begeleiden met hun tegenprestatie. Die laten we dan als vrijwilligers in een Huis van de Wijk aan de slag gaan. Hierdoor wordt iedereen geholpen.”

Han Paulides, directeur Wmo Radar